Σάββατο, Οκτωβρίου 18, 2008

Εδω, σε αυτο το παγκάκι, καθομασταν μαζι.
Ηταν Γεναρης..και ειχε ήδη σκοτεινιασει..Καθόμασταν,
χωρίς να δινουμε σημασια στη βροχη.
Σε αυτο εδω το παγκάκι,
με τους φοίνικες στο πλαι..
Σε αυτό εδω το παγκάκι,
με την μεγαλη βοκαμβίλια κοντα.
Σε αυτο εδω το παγκάκι...που τωρα...
καθομαι και σκεφτομαι ολα αυτά που περασαμε..
Εκεινο το βράδυ.. το βραδυ του Γεναρη.. Λιγες μερες..
Πριν το τέλος..Θυμαμαι εκεινες τισ στιγμες σαν να
ήταν μόλις χθες..
Αν διαβασεις ποτε, αυτο που γραφω τωρα, να ξερεις
πως πανω σε εκεινο το παγκάκι χάραξα κατι για σενα...
Για σενα....


Και να θυμασαι αυτο..
¨τα λογια της καρδιας, για εναν αγγελο¨
Καποια μερα θα καταλαβεις γιατι..

1 σχόλιο:

ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΣΑΚΑΛΗΣ είπε...

ΣΤΟ ΕΙΧΑΣ ΠΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΦΟΡΑ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ...ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΣΥΝΑΜΑ ΠΟΛΥ ΕΡΩΤΙΚΟ(ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΠΩΣ ΤΟ ΕΝΝΟΩ..)
ΟΣΟ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕ ΕΓΡΑΨΕΣ..ΚΑΤΑΡΧΗΝ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΠΗΚΕΣ ΣΤΟ ΚΟΠΟ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙΣ 2 ΛΟΓΑΚΙΑ...ΕΓΩ ΑΠΛΑ ΘΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΩ...''ΖΩ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΑΠΟ ΧΑΡΤΙ ΟΤΑΝ ΧΙΟΝΙΖΕΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΕΥΟΥΝ ΚΟΜΦΕΤΙ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΡΩΤΑΩ ΠΟΥ ΘΑ ΣΕ ΒΡΩ ΟΛΟΙ ΜΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝΕ ΤΟΝ ΧΑΡΤΙΝΟ ΟΥΡΑΝΟ..μιά ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ ΜΑ ΔΕ ΚΟΙΜΑΣΑΙ ΘΑ ΑΝΑΨΩ ΜΙΑ ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗ ΔΕΙΣ ΟΣΟ ΜΑΚΡΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΙ..ΘΑ ΚΑΨΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΑΡΤΙΝΟ ΟΥΡΑΝΟ''...ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΑ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ ΟΠΩΣ ΑΛΛΩΣΤΕ ΚΑΙ ΕΣΥ(..ΑΝ ΜΠΟΡΩ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ ΝΑ ΚΡΙΝΩ)...ΤΩΡΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΙΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΟΝ ΗΜΕΡΑ ΕΙΑΝΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑ ΙΝΑ ΔΙΑΦΕΡΟΥΜΕ..
ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΙΑ ΚΟΥΚΛΑ..
ΝΑ ΠΑΙΡΝΑΣ ΤΕΛΕΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ..ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΤΟΣΟ ΡΟΜΑΝΤΙΚΗ ΟΣΟ ΔΕΙΧΝΕΙΣ ΕΔΩ ΜΕΣΑ!ΚΑΙ ΜΗ ΜΑΣΑΣ ΠΟΥΘΕΝΑ!FOLLOW YOYR HEART AND YOUR DREAMS..